http://www.sosyaltr.com/blog/category/aile-ve-ev/ Blog kategorileri... http://www.sosyaltr.com/serpilcan/blog/1-yast-305kta-60-y-305l/ " Masallara özgü yaşadık tadında "
Deniz kenarında tahta banka oturmuşlar, güneşin son sol...]]> " Masallara özgü yaşadık tadında "
Deniz kenarında tahta banka oturmuşlar, güneşin son solgun ışıklarını seyrediyorlardı.
" Elli Yıl oldu be Koca " dedi kadın. "
İyi ki evlenmişiz. İyi ki hiç vazgeçmemişiz birbirimizden. Ve iyi ki seninle birlikte yağdı bu karlar saçlarıma."
Sıkıca sarıldı adam kadına. "
İyi ki karımsın, iyi iki kadınımsın, iyi ki hayat arkadaşım,yoldaşım ve sırdaşımsın "

" Hatırlıyorsun di mi canım o Paris seyahatini ? "
" Nasıl unuturum dedi " adam.
" Sen hayattaki tek birikimini, sırf ben beş parasız, ele çalışmaya gidiyorum diye, gizlice koymuştun bavuluma. Halbuki o senin, ben yokken ki geçim parandı. Nasıl kızmıştım sana. Nasıl bağırmıştım ? Sonra sen küsmüştün bana. 1 ay hiç görüşmemiştik. Ben o paraya dokunamadım o yad ellerde. Sonra dayanamadım döndüm sana. Bir baktım ki sen çok zayıflamışsın. Dolabı bir açtım ki bomboş.Üç beş zeytin vardı. İki tane de domates. Sonra sen bana baktın. Kızgın ve hasret dolu gözlerle :
"Ne kadar zayıflamışsın dedin " Gülümsedi kadın
" Sonra birbirimize bakmış, kahkahalarla gülmeye başlamıştık. Hadi o zaman paramızı bir güzel yiyelim demiştim..
Apar topar hayalimizdeki tek yere gitmiştik "

" Hey gidi günler dedi adam. Dün gibi sanki. Peki sen doğurduğun günü hatırlıyor musun?
" Elbette dedi" Kadın
" Nasıl unuturum ikizlerin doğumunu. Sabaha karşı kalk hadi vakit geldi demiştim sana. Sen nasıl paniklemiştin.Ve ebenin evini tam 45 dakika aramıştın. Oysa kaç kere göstermiştim sana ebenin evini. Doğduklarında nasıl ağlamıştın hıçkıra hıçkıra "

" Ve ne zorluklarla okuttuk onları dedi " adam.
" Sen dikiş diktin gece yarılarına kadar. Bense ikinci işte çalıştım yıllarca. Yine de ay sonunu getiremezdik.
" İkiside gülümsedi.
" Evet dedi kadın.
" Bir ara nasıl nefret ettik kurufasulye ve bulgur pilavından. Hele sabahları çocuklar peynir yesin diye biz nasıl özlemiştik beyaz peynirin tadını"

Adam atıldı hemen
" Ya Hanım o ayda bir kere yaptığın köftelerin tadını hala unutamadım. Kişi başı dört tane köftemiz vardı. Yarın akşam yapsana yine. hem torunlarda pek bayılıyor senin köftelerine " Güldü kadın
" Sen istersinde yapmaz mıyım ?" dedi sıcacık, şefkat dolu ses tonuyla. Boğazın serin sularından geçen gemilere baktılar sesizce. Hala elleri kenetlenmişti birbirlerinin eline.

" Sana yıllardan beri sormak istediğim bir soru vardı hanımcığım. Sorayım mı" dedi.
Merakla sor dedi hayat arkadaşına
" Yıllarca iki ayrı tencerede yemek yapmak zor gelmedi mi sana? "
Şevkatle sıktı kocasının elini yaşlı kadın
" Sen soğandan nefret ettiğin için ve ben soğanı çok sevdiğim için yaptım bunu yıllarca. Hiç de yüksünmeden. Ne sen mutsuz ol istedim. Ne de ben.Biz hayatı paylaştık seninle. O zaman neden yüksüneyim ki . Çünkü ben seni seviyorum.
" Peki dedi adam.
" Ben sana gençken hiç süslü esvaplar alamadım.
Çay bahçeleri dışında seni hiç bir yere götüremedim. Hiç mi
mutsuzluk duymadın ? "
Yaşlı kadın yine sıkıca tuttu ellerini hayat arkadaşının." Hayır hiç dedi. Çünkü sen bizim için çalıştın yıllarca,bizim için .Bizim için çabaladın durdun ama asla haram lokma getirmedin evimize.
Her zaman nazik her zaman sevgi doluydun, her zaman anlayışlı ve hoşgörülüydün. Benim sinirli olduğum günlerde hiç gelmezdin mesala üstüme.
Çocukları alır. Hadi biz bir parka gidiyoruz hanım derdin. Bazen söylenir dururdum yemeğn suyundan, çocukların
yaramazlıklarından, diktiğim esvabın beğenilmemesinden. Sen ise sabırla dinlerdin beni. Sonra sıkıca sarılır bana. Ben yanındayım ama ve seni çok seviyorum derdin.. Sen, beni ve çocuklarını seviyordun. Akşamları bize mandolin çalıp, şarkı söylemeni, bayramlarda elinde bir demet çicekle gelmeni, çocuklara bayramlık almak için daha çok çalışmanı, geceleri
seninle nohut kahvelerimizi içip, balkonda oturup umutlarımızdan bahsetmemizi, Nazım Hikmetin şiirlerini Ömer Seyfettinin hikayelerini okumamızı nasıl unuturum, Biz birbirimizi gerçekten sevdik bey"

" Öyle dedi yaşlı adam.
" Hayatımda 4 sebebten ağladım ben biliyorsun dedi.
ilki çocuklarımızın doğumu, ikincisi çocuklarımızın okuma bayramı, üçüncüsü anne ve babamızın ölümleri, dördüncüsü çocuklarımızın üniversiteden mezuniyet günleri ve beşincisi torunların doğumu ile oldu. onun haricinde hiç ağlamadım hanım. Senin sayende oldu bu. Bana olan sevgin, fedakarlığın,
anlayışın, hoşgörün, o eşsiz sezgin ve her zaman bana umut aşılamandan oldubu. "

" Çünkü "dedi yaşlı kadın gerçek sevgi asla sevdiğini zor zamanlarında yalnız bırakmamaktır. Ona umut vermektir. Tüketmemektir. Yormamaktır.Anlayışlı olmaktır. Yorulmamaktır. Mücadele etmektir. Ona saygı göstermektir.
" Güvenmektir" Ne olursa olsun
" vazgeçmemektir." Sıkıca sarmaktır sevgi. Sıcak bir dokunuştur. Her zaman iki kişilik düşünmektir
" Sevgide" bencillik " yoktur. Kolayca yıkılmaz sevgi. Nedensiz bitmez. Zamana yenilmez. Beynimizdeki çıkmazlarla, kaygılarla tükenmez. Çünkü sevgi karşılıklı güvendir. Savaşlara dayanıklıdır sevgi. Kale gibi sağlamdır. Sevgi, vermektir. Sevgi
" konuşabilmektir. " Koşulsuzca çözüm arayabilmektir sorunlarda. Çıkmaz sokak yoluna girildiğinde yalnız başına geri dönmemektir. Her koşulda elini tutup sevdiğinin
" hadi beraber çıkalım bu çıkmaz yoldan diyebilmektir. Sevgi fedakarlıktır aslında. Ruhunu diğer kişiyle koşulsuz, her şartta paylaşmaktır. Gerçek sevgi yenilmezdir, asla mücadeleden kaçmayandır. Sevgi, huzurdur Bey, Huzur ise karşılıklıdır. Alınır ve verilir.Sevgi, Kuru kuru söylenen iki çift kelime değildir.

Aslında özü nedir biliyor musun sevginin
" Hayatın içinde başka Adem ve Havvanın olmadığını " düşündüğün zamanların toplamıdır.

Bu gerçekten yaşanmış 60 yıllık hayat öyküsünden kısacık bir alıntıdır.]]> http://www.sosyaltr.com/serpilcan/blog/1-yast-305kta-60-y-305l/ Thu, 08 Jul 2010 20:22:51 +0000 Serpil Can http://www.sosyaltr.com/glyaltnk/blog/ey-per-304-304-350-350an-gonl-220m-220n-m-304mari/ Senin için kaç mısra yazdım bilemezsin; ama elimde değiller şimdi.
O mısraların ateşine dayanacak bir kağıt ...]]> Senin için kaç mısra yazdım bilemezsin; ama elimde değiller şimdi.
O mısraların ateşine dayanacak bir kağıt yok, hepsi yandılar.
‘Bunları kaldırsa, kaldırsa ancak senin döktüğün gözyaşları kaldırır, belki onlarda erir’ dediler.
Ey perişan gönlümün mimarı;
senin için göklerden gelmiş mutlak bi karar var ve senden başka hiç kimsem yok. Sen rahat ol, sen kazanan tarafsın bu belli…
Ama kararsız olan benim.
Senin cismini canına çekecek olan ben miyim, yoksa başkası mı, bu belli değil.
Benim güneşten çok sana ihtiyacım var, eğer bir gün etrafını sarıp aramıza giren şu sivri kayalar, masallara konu olan Kaf Dağı misali engelleri aşarak sana kavuşacak olursam; gönlümde senin aşkınla alevlenen yangınların külleriyle seni baştan yaratacağım.
Eğer bu külleri sevdanla açılmış engin yüreğime gömmek zorunda kalır da, senin aşkınla sana yürürken aşk celladı yolu keser, sana kavuşamazsam; madem ki cellat senin ve kılıç da celladındır, artık ne gam ne de keder.
Senin aşkınla ip gibi incelmiş boynum, kılıcın keskin ağzına bir zarar vermeyecek, yeni aşıkların için hep keskin kalacaktır.
Eğer senin adını benden başka candan anacak biri olursa; onun hasmı olup, o katil dudaklarından kan sızdıracağım ve kızgın kumlara içireceğim.
Çünkü senin gözlerin ateş, benim gönlüm ateşperest.
Fecrin ilk alevleri kendini gösterinceye kadar senin gözlerini ancak ben tanıyabilirim, ondan sonra da güneşe inat üzerlerine peçe çekerler.
İşte güneş doğdu.
Şimdi seni güneşten kıskanıp örten kara bulutlar arkasından güneş yanmadan sönüyor fakat ne gam; senin gözlerinde tutuşan ateş kıvılcımları sana lazım olan sıcaklığı vermeye yeter.
Değilmi ki Cennet güzelliğinin sırrını ben dünyada iken seninle bulup çözdüm.
Senden istediğim sadece şu olsun;
Celladın beni senin başucunda yakalarsa, bari mezarımı kendi kucağına al, fani vücudumun hücreleri sende ebediyen yaşasınlar, hakları var çünkü.
Gönlümdeki aşk yüzünden bin kere eriyip yanarak sana döndüler, artık cehennem ateşinde bile yanmazlar.
Yanık gönüllere su serpen Adem’den aldığım öğütlerde ateşe dayanamaz oldular, hatta bastığım toprakda, çektiğim nefesde, ve hatta senin gözlerinden akan yaşlarda…
Şunu da unutma ki ey parem, senin şimdi iki aynan var;
birisi zaten benim gönlümdü, biride semalara çıktığımda kainatın tavanı olduğunu gördüm.
Ey mavi alevler fırtınası, ey yangınlar perisi, bana deli gömleği giydiren adam; sen her şeyinle bakir, herşeyinle muhteşemsin.
Bir gün sana ulaşacak olursam, lügatlerin yazarak kirlettiği değil, senin gibi bakir bir isim belki birkaç isim bulacağım sana, sadece benim bildiğim…
Şunu da bil ki, senin gölgelerini karanlıklar basmayacak, zira gönlümü yakan aşkının alevleri sana da yeter bana da.
Artık çatlak dudaklarıma göz yaşlarınla yeni alevler gönder ve sadece unutma ki seni karşılıksız, saf ve gönlünü hoş etmek için aşık sadece benim.
Saf ve temiz…
Yüzüme iyi bak, ben engin Türk kızıyım.

Sana çıkan yolları yüce dağlar bile kapatamaz bana.

Soğuk rüzgarlar itti buraya, ta kapına kadar beni…

Şimdi gönlüm işte şurada karşında senin med ve cezirinle dalgalar üzerinde

titreyen bir yaprak misali titremekte.

Senin saçların için dediler ki; onların arasında bakır altın, yalan gerçek,

katran şeker olur…

Şimdi seninle benim arama çektiğin şu sis ve bulut perdesini kaldır.

Kendini bunlarla benden saklayamazsın.

Rabbim seni bana verecek ey sevgili.

Çünkü Rabbim seni bana vermek istemeseydi,

bana seni bu kadar büyük bir aşkla istemeyi vermezdi.

Ya ben seni alırım, ya da toprak beni.]]> http://www.sosyaltr.com/glyaltnk/blog/ey-per-304-304-350-350an-gonl-220m-220n-m-304mari/ Wed, 12 May 2010 22:49:18 +0000