SESİN YETİYOR ACIMIN DİNMESİNE

Yaşayamadıklarımın adını sen koydum,yaşıyorum
Ne kadarına yaşamak denir onu da bilmiyorum
Yüreğimin üstünde bir ağırlık ,bir acı
Nefes almakta zorlanıyorum
Sesin yetiyor acımın dinmesine
Yokluğunun ağırlığı,özleminin acısıymış
Sesini duyunca anlıyorum.
Seninle uyuyor,seninle uyanıyorum
Senli hayaller kuruyor,seni yaşıyorum
Adını anıyorum her saniye
Ama sessiz
Duymamalı kimse adını
Bilmemeli sana olan aşkımı
Sen bana, ben sana yasağız aslında.
Ama ben Seni düşünüyorum,seni yaşıyorum
Kendimi seninle farz ediyorum
Anlayacağın gönlümü olmazlıklarla avutuyorum
Yaşamak isteyip de yaşayamadığım
Tüm güzelliklerin adını sen koydum,yaşıyorum
Ne kadarına yaşamak denir hayatımın onu da bilmiyorum...

Yüreğimi ikiye katladım
Tam ortasından böldüm sonra
Bir avucumda sen
Bir avucumda ben varım artık..
O kadar ağırız ki ellerim takatini yitiriyor
Seni düşürmekten korkuyorum
Ayrıyken mi ağırlaştık bu kadar ?
Yoksa bir aradayken her şey daha mı kolaydı ?



Bir ucu sana bir ucu bana çıkan yolun tam ortasındayım
Ne tarafa gideceğimin bir önemi yok
Bana giden tarafa da gitsem sana çıkacağım
Ben senden ibaretim nasıl olsa…
Dinlerken seviyorum diyebildiğim bütün şarkıları dilime dolayıp
Sevdamı sırtıma alıp
Sana geliyorum…
İki tarafta da beni beklediğini biliyorum..



Ve sen ;
Bildiğim en güzel şeysin

ve zaman hep gelip geçer..
döner dünya umarıszca..
günler izler birbirini, saatler amansız..
kış mevsimi gelince beyaza boyanır her yer, hayatlar da öyle..
bir yeni beyaz sayfa açar gibi bir yeni hayat gelir oturur düşlere..
ve hiç uyanmak istemez insan..
işte böyle bir düşün kıyısında dolanırken buluyorum kendimi..
bir adım daha atsam "sen" olacağım..
biraz geri çekilsem karanlıklarda..
sanki dokunsam tenine, kaybolacakmışsın da ondan uzanamıyorum ben sana..
bir gayret kalkıyorum ayağa ve bir an bile dönüp arkama bakmak gelmiyor içimden..
elimde olsa, ellerini alıp sokacağım koynuma..
ve rüyalar da bazen gerçek olur diye düşünüyorum..
şimdi yanımda olsan diye geçiriyorum aklımdan.
gözlerimi ilk açtığımda ilk gözlerine baksam..
kelimeler bulsam sana, daha önce duyduklarına hiç benzemeyen, fısıldasam usulca kulağına..
seni de alsam rüyalarımın içine, kaybolsak sonsuzlukta..
ah bir de mesafeler bu kadar uzak olmasa..
uzak olmasa kurulan hayaller..
sessizlik çınlamasa kulaklarımda..
böyle böyle düşünürken ben, karşında buluyorum kendimi..
bu ana kendimi defalarca hazırlamış olmam değiştirmiyor hiçbir şeyi..
öylece susuyorum..
geceler hep kavuşur sabahlara..
benim de güneş vuruyor yüzüme, gözlerim ellerinde..
ellerimde bir parça hayal..
ve hep böyle uzak olacak değil ya düşler..

Hayâllerimin bilmediği bir macerada,
Kurallarını bilmediğim, yeni bir oyunu öğrenir gibi,
Heves ve merak doluyum.
Aşkı sorgulamıyor, yalnızca bekliyorum.
Hadi artık başlasın diyen
Bin hevesle doluyum
Nerdesin aşk, diye sabırsızlanıyor yüreğim.
Seni bulacağım
Kokunu, sesini, bakışlardaki kıvılcımı
Kalpteki titrek ritmi duyduğumda
Seni taşıyan başka bir yüreğe yaklaştığımı anlayacağım.
Bu sefer, seni yakalayacağım aşk!
Bırak,
Bari bu sefer bırak.
Aşkın yarattığı taşkınlığın
Sana yakışıp yakışmadığını tartmayı bırak.
Bu sefer,
Sana yakıştığını düşündüğünden
Daha da fazlasıyla taşarak coş.
Tıpkı,
Bir havuzu köpürerek dolduran çeşme misali,
Aşkla taşarak, akmanı izleyeceğim
Bırak,
Bari bu sefer bırak.
İçinde uyanan renkleri,
Uyumla sergilemeye çalışan özeni bırak.
Nasıl ki; Güneş yağmura rast geldiğinde
Gökyüzüne,
Rengârenk bir gökkuşağı seriyor.
Sen de utanma,
Hadi!
Kendine yakıştırdığın renklere boyanışını izleyeceğim.
Tıpkı,
Rengârenk boyalı yüzünden utanmadan
Sahneye çıkan palyaçoları izler gibi,
Yaptığın şakaları, gürültülü gülüşümle alkışlayacağım.
Yüzündeki her mimiğin, gözündeki her gülüşün
Ayrı bir renge boyanışını izleyeceğim.
Bırak,
Bari bu sefer bırak.
Geçmişin gölgesinde, yabani otlar gibi büyüttüğün
Arsızca, ruhunu saran korkularını bırak.
Çekingenliğini, sessizliğe gizlemeyi bırak.
Konuştuğunda savurduğun sözcükler,
Beğenini, beklentilerini gün ışığına çıkardığında
Ellerim sana uzanıyor olacak.
Tıpkı,
Güneş ışığına soyunan taze bir filizin Kaynakwh:
Gün be gün, gökyüzüne uzanarak büyümesi gibi
Korkmadan uzat ellerini.
Bırak,
Bari bu sefer bırak.
Canını acıtır diye üzerine basamadığın,
Yürüdüğün yola, cam kırıkları gibi saçılmış duran,
Yenilmişlik yüklediğin vazgeçişleri,
Umutsuzluğunu bırak.
" Başka nerden yürüyebilirim " diye
Bir o yana bir bu yana dönüp, bakın
Tıpkı,
Bir arenadaki savaşçının, başka çıkar yollar araması gibi
Yürü, koş, zıpla, parendeler at.
Çünkü,
Neye izin verirsen, o kadarını yaşayabilirsin.
Aşka izin ver
Aşkın yolunda yürü.
Aşkın rengine boyan
Aşkı yakala,
Sımsıkı tut
Ve bir daha hiç bırakma…

En iyleşilmez yaramdır aşk benim
Çileden,dertten bir habercidir
Bir ömrün dökülen son yaprağı
Gece kadar uzun,hayat kadar eskidir

Kimbilir bozulan kaçıncı tövbedir bu
Bu kaçıncı sancıdır içime saplanan bazen
Yağmur yüklü bulutlara benzer
Sağanak sağanak dökülür gözlerimden

Firari bir mahkumdur,içimde saklanan
Boynum bükük,kalbim kırık,darmadağınım
Bir sır saklı gözlerinde,anlamadığım

Hasret yüre, derin sızı
Gönlümün sultanı,ömrümün yazı
Yaşamak seninle güzel,ölmek seninle
Sevmek,sevilmek,dünya seninle güzel
Kırdığın kalbimi hasretinle sardım
Bir ateş yaktın ki,yandıkça yandım

Sensiz geçen günlerime bakıpta
Sensizliğe bir köprü atmak istedim
Belki o zaman birleşir ellerimiz diye
Sensiz olamayacağımı anladım ben
Sensiz yapamayacağımı...
Beklerim seni ben
Yeter ki sev beni sen,
Yeter ki bırakma beni...
Bir daha sevemem seni
Keşkelerle yaşamak istemiyorum
Bırakma beni... pişman etme sevdiğime...
Bir daha sevemem seni
Ne olur bırakma ellerimi...