SEN ADAM OLAMAZSIN!..
#1
Mayıs 24, 2:03 pm
SEN ADAM OLAMAZSIN!..
İnsan olmak bir meziyettir. ona buna sataşmak, saldırmak, çamur atmak çok kolaydır. ADAM olmak zordur. ADAM olmak, bir insan`ın küçüklükten, alacağı aile terbiyesi vede Allah vergisiyle mümkündür...
Ben sizlerin daha iyi anlayabilmeniz için, Cenab-ı Hakkın hayatım boyunca bana vermiş olduğu tecrübelerden çıkarmış olduğum derslerden sizlere bir örnekle başlayacağım bu konuya.. Derslerden ibret almayan ADAM olamaz... Allahü Teala Ayetinde, Ben sizlere, tecrübeler edinesiniz diye birçok ibretler verdim, siz hala görmemezlikte israrcımısınız? demiştir.
Bu konuyu başımdan geçen bir olayla anlatacağım. Yakınım olan aynı zamanda komşum olan yeğenimle orta ve liseyi aynı okullarda okuduk. Bursa`nın yokuşu bol bir semti olan Atatürk köşkünün eteklerindeydi evimiz. Ticaret Lisesinde, o yıl 2. sınıfa gidiyorduk. birgün okul çıkışında eve dönerken yolumuz, Atatürk köşküne çıkan dik yola geldiğimizde yakınımın babaannesi, benim`de büyük yengem olur(rahmetli),o gün..70 yaşlarında idi, her iki elinde torbalarla o dik bayırın ortasında oturmuş dinleniyordu.
Yeğenim dedi dön aşağıdan gidelim n`oldu oğlum neden geri döneceğiz dedim. ve o anda ben yaşlı yengemi görmüştüm. O da gördü, ama görmemezlikten geldi ve ben.. bak babaannen, koş dedim kadıncağızın yükleri var taşıyıver eve kadar, dememle, banane be taşısın ben yük mük taşıyamam demez mi!!..
Oğlum dedim o senin Ninen, bana ne ninemse ninem hamalmıyım. Ben taşımam,dedi. Bende tüh dedim sana yazıklar olsun. koştum yengecim dedim ver yüklerini taşıyayım. Aaahh!!.. Sagolasın gadam balam begim. (Sağol canım oğlum benim) o zamanın Kırım`lı yaşlıları öztürkçe lehçesiyle konuşurlardı.
Kadıncağızın gözlerinden yaşlar akmaya başlamıştı. sarıldım boynuna kalk yengecim, yavaş yavaş gidelim. o yakınımda, utanmadan kitaplar koltuğunun altında elleri cebinde 1-2 metre arkamızdan geliyordu. ağır ağır onun adımlarına uyup kimi yerde dinlenerek, kimide yürüyerek, neyse eve geldik torbalarını bıraktım. kadıncağız bana öyle hayır dualar ettiki bana dedi, göreceksin bu çocuk hayırsız çıkacak adam olmayacak, banada iltifatlarda bulundu.
Çıktım sokağa baktım yeğen bana sırıtıyor. Birde utanmadan gülüyosun, yaşlı bir kadına yardım etmek sana zor mu geliyor, dedim. Bana yaa! napma gidiyo oda uzaklara otursun evde.. demez mi, bu çocuk`tan o günden itibaren soğudum arkadaşlığımız yine devam etti fakat sıksık buluşmuyorduk. O kendine başka arkadaşlar buldu bende kendime başka arkadaşlar buldum. okulu bitirdik sınavlarda kazandık o sırada başlayan savaşta ben askerliği seçtim o okulu seçti benim idealim olan iktisat fakültesine o gitti ben kaldım ortada, o üniversiteyi bitirdi.
Birbirimizden koptuktan tam 20 yıl sonra karşılaştığımda baktım ki!.. bizim arkadaş değişmiş patron havasında altında son model araba, bir şirketin genel müdürü olmuş, ev almış, yazlık almış, Yani kısacası adam olmuş... o an aklıma 40 yıl önce yaşadığım olay geldi. vede rahmetli babamın anlattığı gerçek hikaye...
Rahmetli babacım dediki oğlum!!.. hayatta hiçbirşeyin olmasın gerçek itibarın olsun. ve sonra ilâve etti..
Bir adamcağızın bir oğlu varmış babası ona devamlı nasihatlarda bulunurmuş, çocuğunda bir kulağından girip ötekinden çıkarmış. sonunda adamcağız. oğlum demiş sen adam olamayacaksın. oda hırs yapmış okumuş büyük mevkilere yükselmiş. birgün emrindeki adamlara, falanca adrese gidin şu isimde bir adam var onu alın buraya getirin demiş. adamlar emri yerine getirmişler, adamı yakapaça getirmişler.. Koltuğunda oturan adam,istifini bozmadan, oturduğu koltuktan babasına dönerek..
Hani benimle boyuna uğraşırdın bana adam olamazsın diyordun. bak nasıl adam oldum demiş. Babasıda oğluna ah oğlum... yine adam olamamışsın!!.. ben sana mevkisahibi olamazsın demedim. Adam olamazsın. dedim.. Adam olsaydın, beni ayağına getirmez kendin benim ayağıma gelirdin. öyle yapsaydın işte o zaman adam olmuşsun derdim. demiş..
İşte sevgili arkadaşlar etrafımızda gördüğümüz kılığı kıyafeti düzgün, yüksek mevkilere gelmiş insanlar çokça var..
Lakin bakıyorum içlerinde adam olan çok az insan var... HZ. MEVLÂNA BİRDE ŞUNU SÖYLEMİŞ..
BİR ÇOK İNSAN GÖRDÜM, ÜSTÜNDE ELBİSESİ YOK, BİRÇOK ELBİSE GÖRDÜM, İÇİNDE İNSAN YOK...
Saygılarımla...
ÇALIŞIYOR GÖRÜNME, GÖRÜNMEDEN ÇALIŞ...
İbrahim Kadeş
İbrahim Kadeş
Tüm zamanlar GMT +3 olarak ayarlı. Zaman şu an 8:32 am.
